such a long day

lately I have too many works so I feel so stress,
I feel so bored and really need to have a rest.

Today I just send my proposal paper to the teacher,
for purpose him to be my adviser for my thesis that I’ve to do it next year.
Well, one done..

And tomorrow,
I have an exam in structure subject, 😦
I hate this subject since I really don’t understand it, I hope this will pass soon.

And Thai Arch..
It’s subject of Thai Architecture and I have to do it with my group so it’s okay..
But we have to design plan, section, elevation and have to present in model and perspective..
TOO MUCH! SERIOUSLY!

😦

anyway, I’ll talk about what make me happy lately,
sweet sweet really could make me happy
even I haven’t taste chao-guay (เฉาก๊วย) for a long time,
but it still can cure me 😀

delicious sweet thing P:

and yesterday, me and my friend went out to have dinner together in a lovely restaurant.

amm+ and oh

(แอ๋มกับโอ)


tui and goi
(ตุ่ยและก้อย)

and another one who sat near me, In there’s no picture in here,

my first menu is lemon ice-cream. seriously, when you feel stress, sweet thing really can cure you 😀

our 1st date

วันที่ 26 กรกฎา 2550 สถานที่นัดพบ Central w.

เราเจอกันครั้งแรก .

จากการรู้จักกันนับครึ่งปี
จากการพูดคุยกันทุกวันร่วมเดือน
สู่วันที่เราพบหน้ากัน ..

เจอกันที่ชั้นโรงหนังของ Central w.
ดูหนังเรื่อง Batman ต่อที่ egv. big c ราชดำเนิน
กินข้าวบ่ายใต้โรงหนังสกาล่า
นั่งฟังเพลงที่ TK PARK
ดู cd ที่ b2s Central w.
แยกกันที่ bts. siam


เทอทำให้ฉันสบายใจได้เหมือนเพื่อนคนนึง
ทั้งที่เราเพิ่งจะได้เจอกันเป็นครั้งแรก
หลายคนบอกว่า สงสัยเพราะคุยกันมานาน
แต่ฉันว่าอาจเป็นเพราะเราเหมาะจะเป็นเพื่อนกันมากกว่า

ทว่าวันนี้ฉันเขิน
.. แต่มันจะสายไปแล้วหรือเปล่า
ไม่เอา.. ไม่เอาอ้ะ ไม่เป็นเพื่อน !

เมื่อไหร่เมโลดี้เพลง คำหยาบ จะดังขึ้นมานะ ?
..ฉันในตอนนี้
นั่งรอโทรศัพท์ของเธอ …

lost.

เรื่องมันเกิด
ก่อนหน้าวันที่ 9 พฤษภาคม เสียอีก

เธอ ไม่อยู่แล้ว
ไม่ใช่กาย ..
ใจเธอ .. ไปไกลแล้ว

ฉัน เข้าไม่ถึง
และ ..
เอื้อมไม่ถึง

– ฉันไม่ใช่คนที่จะต้องบอกทุกอย่าง ว่าเป็นคนอย่างไร
ฉันแค่หวังว่าเธอจะอดทนมากพอที่จะเรียนรู้ ว่าตัวฉันที่เป็น กับตัวฉันที่ใครต่อใครเห็น
มันต่างกัน
– ฉันไม่ใช่คนที่ใช้ไทยคำอังกฤษคำได้อย่างสบายใจ
ยิ่งในคำที่แสนจะธรรมดาอย่าง someone ด้วยแล้ว.
แต่ถ้าเธอเห็นว่ามันเท่ก็ช่างเธอเถอะ
– ฉันไม่ใช่คนที่จะพูดคุยในเรื่องสาระเพื่อแสดงออกว่าฉันฉลาด หรืออย่างไร
ฉันชอบที่จะแกล้งโง่มากกว่า มันสนุกกว่า เธอก็คิดเหมือนกันไม่ใช่หรือ ?
– เธออาจจะดูคนเก่ง เธออาจจะคิดว่าเธอรู้จักฉัน แต่ไม่หรอก ที่รัก .. เธอไม่เคยรู้จักฉันเลย
ไม่ใช่เพราะฉัน แต่เป็นเพราะเธอคิดว่าฉันไร้ค่าเกินกว่าจะเรียนรู้ .

* เธอพลาดเสียแล้ว ที่รัก :))
* ฉันก็พลาดเหมือนกัน เพราะเธอมีค่ามากกว่าที่ฉันต้องการเสียอีก