วันป่วย

ไม่รู้ว่าควรจะน้อยใจอะไร
แต่รู้ว่าไม่สบายทั้งตัวและใจ
เวลาอ่อนแอแบบนี้ มีกี่คนกันที่ใส่ใจ
น้อยมากจนหนึ่งนิ้วยังนับไม่พอ..

อืม.. ใครจะอยู่ใครจะไปก็เป็นเรื่องธรรมดา
ก็แค่นั้นเอง

เธอคนเดิมหายไปแล้ว..
ถ้าย้อนเวลาได้ ก็คงเก็บความรู้สึกตัวเองเอาไว้แบบนั้นแหละ ไม่ทำอะไรอีกแล้ว

tumblr_mongvm8FWI1r0k3hdo1_1280

I want to go back to our first conversation.
รักแล้วอย่าไม่ใส่ใจ.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s