เติบโต

เคยเชื่อว่าตัวเองสมัยก่อนเป็นคนที่อยู่กับปัจจุบัน
แต่สุดท้ายเราก็เผลอหลงตัวอยู่กับอดีตไปแทบเสียทุกวินาที
ยิ่งตอนนี้ที่มองหันกลับไป
ก็เห็นตัวเองจมอยู่แต่กับความโหวงเหวงว่างเปล่า
ทั้งที่หลายครั้งหัวเราะได้ แต่สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำกลับเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวด

สิ่งที่เติบโตขึ้นมาและได้เรียนรู้คือ
ประโยคที่เราพร่ำบอกตัวเองว่า “ทุกสิ่งผ่านมาและจะผ่านไป” นั้นเป็นความจริงอย่างที่สุด
แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือ การบอกประโยคนี้ของเราแต่ก่อนจะเป็นไปในแนวทางที่ว่าอย่าไว้ใจใคร อย่าเชื่อใจใคร อย่าให้ใจใคร
แต่ตอนนี้ไม่ใช่
ถึงเราจะพร่ำบอกยังไง แต่ความรู้สึกก็เป็นสิ่งที่หลายครั้งไม่สามารถบังคับได้
เราเจ็บปวดหลายครั้งจนรับรู้ได้ว่า ไม่ตายเสียหน่อยนี่นา สุดท้ายแล้วเราก็จะก้าวออกมาได้
เพราะฉะนั้นตอนนี้ ดีแล้วที่ “ทุกสิ่งผ่านมาและจะผ่านไป
มีอะไรอีกหลายอย่างให้พบเจอ และพิสูจน์ตัวเองอีกเยอะ
เรื่องดีๆอาจจากเราไป แต่เรื่องร้ายๆก็เช่นกัน

เติบโตมาจนรู้ได้ด้วยตัวเองว่า
หลายครั้ง การรู้เยอะไม่ได้ทำให้ชีวิตมีความสุขสักเท่าไหร่
หลายครั้ง การรู้สึกเยอะก็สิ้นเปลืองพลังงานเหลือเกิน


Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s