question

เวลาที่มีคำถามที่ไม่กล้าเอ่ยปาก
แม้แต่จะเปล่งเสียงสูง
แต่ก็อดที่จะคิดวนไปมาไม่ได้
มันทำให้เรารู้สึกอ่อนแอสุดๆ
คำถามที่กลัวคำตอบ
คำถามที่กลัวท่าทางการตอบ
การตอบที่ไม่สามารถรับได้
มันทำให้เรารู้สึกอ่อนแอสุดๆ

ก็ในเมื่อเห็นอยู่แบบนั้น
ก็ในเมื่อรู้อยู่แบบนั้น
ก็ในเมื่อคิดแบบนั้น
และไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองได้

ปล่อยวางดีมั้ย
นี่เราทำดีที่สุดหรือยัง
หรือว่ายังไม่พอกันแน่
การร้องไห้ตอนนี้พอหรือยัง
มันมากพอแล้ว หรือน้อยนิดเดียวกันแน่
จิตใจของเรายังจะรับได้อยู่อีกหรือเปล่า

คำถาม

tumblr_n1mcwrU3AC1rpowflo1_500

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s